effe voorstellen

stel je zelf voor als ouder/verzorger van kind

Moderator: Forummoderator

Plaats reactie
debby
Beginner
Beginner
Berichten: 7
Lid geworden op: di 06.10.2009 21:59

effe voorstellen

Bericht door debby » zo 18.10.2009 23:10

Hoi hoi,
Ik ben Debby de moeder van 3 slechthorende zoontjes.
Ze dragen alledrie gehoorapparaatjes en eigenlijk doen ze het hartstikke goed.
De reden dat ik hier een berichtje plaats is dat mijn oudste zoon nu ruim 6 is en nu een beetje het besef begint te krijgen van z,n handicap.
Ik vraag me af of het verstandig is om er met hem over te praten want je hoort hem er eigenlijk weinig over.
Ik wil hem wel laten weten dat hij er misschien harder voor moet knokken maar dat hij net zo goed veel kan bereiken.
Maar toch vraag ik me af of het niet wat te jong is voor zo,n gesprek.

Nou ik besef dat het een beetje vaag is wat ik schrijf maar misschien kan iemand mij advies geven :D

Gebruikersavatar
José
Expert
Expert
Berichten: 726
Lid geworden op: di 17.04.2007 20:05
Locatie: Purmerend

Bericht door José » ma 19.10.2009 13:36

Hallo Debby,

Hartelijk Welkom hier op het forum :)

Goh, alle 3 slechthorend! Is de slechthorendheid bij jullie erfelijk of zijn jou kinderen de eerste?

En jou vraag is echt niet vaag hoor :) maar begrijpelijk. Want je weet het immers niet hoe het is.

Maar wat je wel of niet verteld aan je zoontje is afhankelijk hoe hij is - qua karakte -. Zal hij het begrijpen en heeft dat nu zin om je zoon hier al over te praten?

Als hij zelf - nog- geen moeite heeft met zijn handicap en je merkt aan hem ook geen negatieve beeld van.
Ik zou zeggen laat het zo.
En wacht tot hij zelf met vragen komt of als hij wat ouder is.

Maar als je merkt dat hij bijvoorbeeld toch iets meer moeite heeft op school of met andere dagelijkse dingen en
het niet zegt omdat hij denkt dat het zo hoort of jullie niet - onbewust- ermee wil mee belasten.
Probeer dan hem te helpen met dat gene wat hem bezig houdt.

Dan zou je tegen hem kunnen zeggen dat zijn slechthorendheid geen belemmering hoeft te zijn nu en in zijn toekomst.
En dat hij ook net zoveel kan bereiken als ieder ander.
Want je zoontjes hoeven echt niet meer of harder te werken om iets te bereiken.

Maar misschien meer hulpmiddelen nodig heeft om dat gene te kunnen bereiken. Wat nu ook al gebruikt kan worden.
En anders is daar naar mijn idee tegen die tijd tijd genoeg voor om daar aan te werken.

Want je zoontjes moeten geen gevoel krijgen dat zij door hun slechthorendheid minder zullen bereiken. Want dat is echt niet zo.
Ze hebben net zo veel ambities en enthousiastme als ieder ander horende kind en zullen dan ook het zelfde kunnen bereiken.

Ik hoop dat je hier wat aan hebt.

Groetjes, José
Loslaten is achterom kijken zonder spijt, vooruit kijken zonder verwachtingen en het leven ervaren in het hier en nu

Ik wil graag mijn ervaringen delen: http://www.freewebs.com/dewereldvanci/

debby
Beginner
Beginner
Berichten: 7
Lid geworden op: di 06.10.2009 21:59

Bericht door debby » ma 19.10.2009 15:21

José schreef:Hallo Debby,

Hartelijk Welkom hier op het forum :)

Goh, alle 3 slechthorend! Is de slechthorendheid bij jullie erfelijk of zijn jou kinderen de eerste?

En jou vraag is echt niet vaag hoor :) maar begrijpelijk. Want je weet het immers niet hoe het is.

Maar wat je wel of niet verteld aan je zoontje is afhankelijk hoe hij is - qua karakte -. Zal hij het begrijpen en heeft dat nu zin om je zoon hier al over te praten?

Als hij zelf - nog- geen moeite heeft met zijn handicap en je merkt aan hem ook geen negatieve beeld van.
Ik zou zeggen laat het zo.
En wacht tot hij zelf met vragen komt of als hij wat ouder is.

Maar als je merkt dat hij bijvoorbeeld toch iets meer moeite heeft op school of met andere dagelijkse dingen en
het niet zegt omdat hij denkt dat het zo hoort of jullie niet - onbewust- ermee wil mee belasten.
Probeer dan hem te helpen met dat gene wat hem bezig houdt.

Dan zou je tegen hem kunnen zeggen dat zijn slechthorendheid geen belemmering hoeft te zijn nu en in zijn toekomst.
En dat hij ook net zoveel kan bereiken als ieder ander.
Want je zoontjes hoeven echt niet meer of harder te werken om iets te bereiken.

Maar misschien meer hulpmiddelen nodig heeft om dat gene te kunnen bereiken. Wat nu ook al gebruikt kan worden.
En anders is daar naar mijn idee tegen die tijd tijd genoeg voor om daar aan te werken.

Want je zoontjes moeten geen gevoel krijgen dat zij door hun slechthorendheid minder zullen bereiken. Want dat is echt niet zo.
Ze hebben net zo veel ambities en enthousiastme als ieder ander horende kind en zullen dan ook het zelfde kunnen bereiken.

Ik hoop dat je hier wat aan hebt.

Groetjes, José
Hoi Jose,

Bedankt voor je antwoord.
Het zit bij ons verder niet in de familie onze kinderen zijn de eerste.
Wij hebben het ook niet laten onderzoeken omdat er al genoeg onderzoeken op onze kinderen word gedaan.
Alleen voor als onze kinderen kinderen willen krijgen zou het voor hun misschien belangerijk zijn.

Ik denk dat ik inderdaad wacht met daar over te beginnen.
Al denk ik wel dat hij niet zo lekker in zijn vel zit de laatste tijd maar of dat door z,n slechthorendheid komt weet ik niet.
Hij praat moeilijk over gevoelens.
Wanneer kwam bij jou het besef dat je toch iets anders was dan andere kinderen of heb je dat helemaal niet zo ervaren?
De reden dat ik ernaar vraag is omdat ik tot nu alleen blikken zag van mensen naar de gehoorapparaatjes en nu gaat het besef ook komen voor hun.
En dat zit mij dwars.
Groetjes Debby

Gebruikersavatar
José
Expert
Expert
Berichten: 726
Lid geworden op: di 17.04.2007 20:05
Locatie: Purmerend

Bericht door José » ma 19.10.2009 17:20

Hallo Debby,

Ik kan mij heel goed voorstellen dat je nu geen onderzoeken meer wilt.
Dat kan inderdaad altijd nog als het nodig is op medisch gebied later.

Ik ben zelf éénzijdig doof (links) en éénzijdig zwaarslechthorend ( rechts)geboren.
Om het verhaal kort te houden. Mijn ouders merkte dat er iets was, en pas tegen mijn 4e jaar is het erkend door de KNO-arts. En vanaf mijn 4e jaar heb ik een hoortoestel op mijn slechtste oor rechts. En nu heb ik een CI.

Ik heb zelf als kind nooit last van mijn handicap gehad en ook nooit zo ervaren. Natuurlijk vond ik het niet leuk als kind en in de puberteit dat ik uitgelachen werd om mijn slechthorendheid omdat ik bijv. niet goed had verstaan en hierdoor een verkeerd antwoord kreeg. Wat ik vroeger wel vervelend vond dat mensen in het algemeen al gauw opgeven om een vraag of iets anders te herhalen. En dat is jammer.

En hoe iemand daar mee omgaat; dat kan soms per persoon verschillen en problemen geven. Bijvoorbeeld dat een persoon zich terug trekt en/of nergens meer naar toe wil omdat ze zich onbegrepen voelen of voor spek en bonen erbij voelen. Daar moet je voor oppassen dat de persoon niet in een sociaal isolement komt want dan wordt het wereldje wel heel klein.

Verder om op je vraag terug te komen. Hoe ik mijn handicap heb ervaren, dat is eigenlijk bij mij pas veel later gekomen.
Toen ik 6 jaar geleden plotsdoof werd aan mijn beste oor rechts.
Toen voelde ik mij wel gehandicapt, want als je weet hoe iets klinkt en je kan het niet meer horen tja, dat is heel wat anders.

Maar gelukkig, leve de moderne techniek kan ik sinds 5 jaar weer horen met een CI = Cochlear Implantaat.

Jij schrijft: De reden dat ik ernaar vraag is omdat ik tot nu alleen blikken zag van mensen naar de gehoorapparaatjes en nu gaat het besef ook komen voor hun.
En dat zit mij dwars.


Dat is een begrijpelijke reactie van jou.
Dat de mensen naar hun gehoorapparaatjes kijken is denk ik gewoon toeval, mensen kijken altijd naar mensen die iets bijzonders hebben: gehoorapparaten, brillen, vreemde gezichten ect.

En het gevoel dat er naar je gekeken wordt gaat meestal al vanuit iets wat je zelf eigenlijk niet prettig vind of leuk vind.
En vooral kinderen hebben gauw de neiging om dan het negatieve ervan te denken.
Niet zo zeer dat ze een hoortoestel dragen, maar ze denken meer in de vorm: ze vinden mij niet leuk, aardig of stom omdat ik niet goed kan horen of dan pas omdat ik hoortoestellen draag.

Het is heel belangrijk om het gevoel in het positieve uitting te geven.
Dus er niet voor schamen - zowel de drager(s) als de omgeving -
want mede door deze hoortoestellen kunnen ze er weer mee horen (en hoor je er weer bij).
Want schaamte weegt heel veel en als je er niet voor schaamt valt er een heleboel last van je af.

Een ander voordeel van het zichtbaarheid van een hoortoestel is dat mensen weten dat jou zoontjes slechthorend zijn en daar rekening mee zullen houden ( althans de meeste mensen) en begrip hebben als je zoontje niet meteen reageert als men wat zegt of roept. Dat kan weer misverstanden voorkomen.

Gelukkig zijn er voor kinderen zulke leuke kleurtjes en/of met afbeeldingen.

Ik hoop dat je hier wat aan hebt.

Groetjes, José
Loslaten is achterom kijken zonder spijt, vooruit kijken zonder verwachtingen en het leven ervaren in het hier en nu

Ik wil graag mijn ervaringen delen: http://www.freewebs.com/dewereldvanci/

debby
Beginner
Beginner
Berichten: 7
Lid geworden op: di 06.10.2009 21:59

Bericht door debby » ma 19.10.2009 21:56

José schreef:Hallo Debby,

Ik kan mij heel goed voorstellen dat je nu geen onderzoeken meer wilt.
Dat kan inderdaad altijd nog als het nodig is op medisch gebied later.

Ik ben zelf éénzijdig doof (links) en éénzijdig zwaarslechthorend ( rechts)geboren.
Om het verhaal kort te houden. Mijn ouders merkte dat er iets was, en pas tegen mijn 4e jaar is het erkend door de KNO-arts. En vanaf mijn 4e jaar heb ik een hoortoestel op mijn slechtste oor rechts. En nu heb ik een CI.

Ik heb zelf als kind nooit last van mijn handicap gehad en ook nooit zo ervaren. Natuurlijk vond ik het niet leuk als kind en in de puberteit dat ik uitgelachen werd om mijn slechthorendheid omdat ik bijv. niet goed had verstaan en hierdoor een verkeerd antwoord kreeg. Wat ik vroeger wel vervelend vond dat mensen in het algemeen al gauw opgeven om een vraag of iets anders te herhalen. En dat is jammer.

En hoe iemand daar mee omgaat; dat kan soms per persoon verschillen en problemen geven. Bijvoorbeeld dat een persoon zich terug trekt en/of nergens meer naar toe wil omdat ze zich onbegrepen voelen of voor spek en bonen erbij voelen. Daar moet je voor oppassen dat de persoon niet in een sociaal isolement komt want dan wordt het wereldje wel heel klein.

Verder om op je vraag terug te komen. Hoe ik mijn handicap heb ervaren, dat is eigenlijk bij mij pas veel later gekomen.
Toen ik 6 jaar geleden plotsdoof werd aan mijn beste oor rechts.
Toen voelde ik mij wel gehandicapt, want als je weet hoe iets klinkt en je kan het niet meer horen tja, dat is heel wat anders.

Maar gelukkig, leve de moderne techniek kan ik sinds 5 jaar weer horen met een CI = Cochlear Implantaat.

Jij schrijft: De reden dat ik ernaar vraag is omdat ik tot nu alleen blikken zag van mensen naar de gehoorapparaatjes en nu gaat het besef ook komen voor hun.
En dat zit mij dwars.


Dat is een begrijpelijke reactie van jou.
Dat de mensen naar hun gehoorapparaatjes kijken is denk ik gewoon toeval, mensen kijken altijd naar mensen die iets bijzonders hebben: gehoorapparaten, brillen, vreemde gezichten ect.

En het gevoel dat er naar je gekeken wordt gaat meestal al vanuit iets wat je zelf eigenlijk niet prettig vind of leuk vind.
En vooral kinderen hebben gauw de neiging om dan het negatieve ervan te denken.
Niet zo zeer dat ze een hoortoestel dragen, maar ze denken meer in de vorm: ze vinden mij niet leuk, aardig of stom omdat ik niet goed kan horen of dan pas omdat ik hoortoestellen draag.

Het is heel belangrijk om het gevoel in het positieve uitting te geven.
Dus er niet voor schamen - zowel de drager(s) als de omgeving -
want mede door deze hoortoestellen kunnen ze er weer mee horen (en hoor je er weer bij).
Want schaamte weegt heel veel en als je er niet voor schaamt valt er een heleboel last van je af.

Een ander voordeel van het zichtbaarheid van een hoortoestel is dat mensen weten dat jou zoontjes slechthorend zijn en daar rekening mee zullen houden ( althans de meeste mensen) en begrip hebben als je zoontje niet meteen reageert als men wat zegt of roept. Dat kan weer misverstanden voorkomen.

Gelukkig zijn er voor kinderen zulke leuke kleurtjes en/of met afbeeldingen.

Ik hoop dat je hier wat aan hebt.

Groetjes, José
Hoi Jose,

IK heb zeker wat aan je reactie.
Ik vind het super wat je doet dat je ouders van slechthorende en slechthorende mensen hiermee helpt.
Ik merk nu ook hoeveel mensen wat met hun gehoor hebben op dit forum.
We vallen op doordat ons gezin 3 slechthorende kinderen heeft en in onze omgeving word het als zo gewoon gezien wat natuurlijk goed is maar dat ik het jammer vind dat ze soms niet beseffen dat mijn kinderen anders reageren op bepaalde dingen.

Ik ben super trots op mijn kinderen ze doen het verschikkelijk goed.
Veel succes met dit forum als ik nog vragen heb zal ik ze zeker hier stellen.
Groetjes Debby

Gebruikersavatar
José
Expert
Expert
Berichten: 726
Lid geworden op: di 17.04.2007 20:05
Locatie: Purmerend

Bericht door José » di 20.10.2009 12:22

Hallo Debby,

Fijn dat je hier wat aan hebt. :)
Stel gerust hier je vragen en ik hoop dat je nog meer info. zult vinden hier op het forum.

En je bezorgdheid is terecht en luister ook goed naar je eigen gevoel.
Maak het ook bespreekbaar door aan iemand te vertellen of te vragen want alleen op die manier kom je te weten hoe en wat.
Dan hoor je ook van andere of hij/zij het zelfde hebben of ervaren.
Laat je ook nooit weg sturen als je geen goed gevoel hebt bij iets en geef zo duidelijk mogelijk aan wat er is of waar je mee zit.
Want alleen op die manier kun je oplossingen vinden.

En jij bent al een heel eind op weg, door hier op het forum te zijn. :)

Groetjes, José
Loslaten is achterom kijken zonder spijt, vooruit kijken zonder verwachtingen en het leven ervaren in het hier en nu

Ik wil graag mijn ervaringen delen: http://www.freewebs.com/dewereldvanci/

Gebruikersavatar
Rosy
Expert
Expert
Berichten: 131
Lid geworden op: ma 10.12.2007 22:15
Locatie: Limburg

Bericht door Rosy » di 20.10.2009 20:55

Hoi Debby,

Allereerst natuurlijk nog een hartelijk welkom! :D

Zoals Jose al zei: niet niks 3 SH kinderen! Ik heb er 2 en vind het bij ons thuis vaak een luidruchtige toestand. Hoe gaat er met 3 SH jongens aan toe?
Gelukkig gaat het prima met ze!

Jij vraagt je af wanner je met je zoon over zijn SH moet praten. Dat is inderdaad afhankelijk van het kind. Maar met de gang naar groep 3, komen ze toch wat meer in de 'echte wereld' terecht. De kinderen worden harder onder elkaar.

Misschien heb je wat aan mijn ervaring hiermee:
Wij hebben van kleins af aan de SH benoemd bij onze kinderen. Wij hebben dingen ook uitgelegd en proberen te 'normaliseren'. Ook op school. Toen onze zoon 5 was, heeft hij in groep 5 uitgelegd dat hij hoortoestellen in zijn oren heeft en waarom! (Wij waren natuurlijk erg trots 'm.)
Ik heb mijn zoon, die nu 7 is, ook uitgelegd dat het voor hem belangrijk is aan te geven dat hij dingen niet hoort/verstaat. En dat hij meer zijn best moet doen om dingen te volgen dan een kind dat goed hoort. Ook heb ik hem uitgelegd dat zijn 'aanrakerigheid' niet door iedereen gewaardeerd wordt. Sommige dingen vond hij niet leuk om te horen, maar ik dacht dat hij het beter van mij kon horen dan dat hij door kinderen buitengesloten zou worden. Hij was wel eens verdrietig omdat kinderen niet aardig tegen hem deden.
Gelukkig kunnen mijn kinderen hun gevoelens goed verwoorden. Dat maakt het voor ons makkelijker en konden we al vrij vroeg dingen bespreekbaar maken.

Ik hoop dat je oudste zoon zich snel weer wat lekkerder in zijn vel voelt!
:cool:
Groeten,

Rosy


(zelf SH en 2 SH kinderen)

debby
Beginner
Beginner
Berichten: 7
Lid geworden op: di 06.10.2009 21:59

Bericht door debby » wo 21.10.2009 07:10

Rosy schreef:Hoi Debby,

Allereerst natuurlijk nog een hartelijk welkom! :D

Zoals Jose al zei: niet niks 3 SH kinderen! Ik heb er 2 en vind het bij ons thuis vaak een luidruchtige toestand. Hoe gaat er met 3 SH jongens aan toe?
Gelukkig gaat het prima met ze!

Jij vraagt je af wanner je met je zoon over zijn SH moet praten. Dat is inderdaad afhankelijk van het kind. Maar met de gang naar groep 3, komen ze toch wat meer in de 'echte wereld' terecht. De kinderen worden harder onder elkaar.

Misschien heb je wat aan mijn ervaring hiermee:
Wij hebben van kleins af aan de SH benoemd bij onze kinderen. Wij hebben dingen ook uitgelegd en proberen te 'normaliseren'. Ook op school. Toen onze zoon 5 was, heeft hij in groep 5 uitgelegd dat hij hoortoestellen in zijn oren heeft en waarom! (Wij waren natuurlijk erg trots 'm.)
Ik heb mijn zoon, die nu 7 is, ook uitgelegd dat het voor hem belangrijk is aan te geven dat hij dingen niet hoort/verstaat. En dat hij meer zijn best moet doen om dingen te volgen dan een kind dat goed hoort. Ook heb ik hem uitgelegd dat zijn 'aanrakerigheid' niet door iedereen gewaardeerd wordt. Sommige dingen vond hij niet leuk om te horen, maar ik dacht dat hij het beter van mij kon horen dan dat hij door kinderen buitengesloten zou worden. Hij was wel eens verdrietig omdat kinderen niet aardig tegen hem deden.
Gelukkig kunnen mijn kinderen hun gevoelens goed verwoorden. Dat maakt het voor ons makkelijker en konden we al vrij vroeg dingen bespreekbaar maken.

Ik hoop dat je oudste zoon zich snel weer wat lekkerder in zijn vel voelt!
:cool:
Hoi Rosy,

Ja met z,n drieen kunnen ze een hoop kabaal maken :D
Het klopt inderdaad dat ze in groep 3 al iets harder beginnen te worden mijn zoon zit nu in groep 3.
Hij vind leren lezen en schrijven helemaal super en dat kost hem best veel energie waardoor hij weinig contact zoek met andere kinderen terwijl hij bij ons in de buurt genoeg vriendjes heeft.
Hoe oud zijn jou kindjes nu en hoeveel gehoorverlies hebben ze?
Groetjes Debby

Gebruikersavatar
Rosy
Expert
Expert
Berichten: 131
Lid geworden op: ma 10.12.2007 22:15
Locatie: Limburg

Bericht door Rosy » wo 21.10.2009 21:05

Hallo Debby,

Als ik het goed lees, dan heeft je zoon eigenlijk niet zoveel energie over nu. Niet gek, als je bekijkt hoeveel lesstof ze binnen korte tijd krijgen. Speelt hij wel met de kinderen van zijn klas? Of is hij echt te moe? :(
Werkt hij trouwens met solo-apparatuur op school?

Het gehoorverlies van mijn zoon (7) is:
lage tonen: 35 db - midden en hoge tonen: 70 db
Het gehoorverlies van mijn dochter (5) is:
lage en midden tonen: 50 db en hoge tonen 110 db
Op school komen ze goed mee (ze gebruiken allebei solo-apparatuur in de klas en op de PC).
Groeten,

Rosy


(zelf SH en 2 SH kinderen)

debby
Beginner
Beginner
Berichten: 7
Lid geworden op: di 06.10.2009 21:59

Bericht door debby » wo 21.10.2009 23:15

Rosy schreef:Hallo Debby,

Als ik het goed lees, dan heeft je zoon eigenlijk niet zoveel energie over nu. Niet gek, als je bekijkt hoeveel lesstof ze binnen korte tijd krijgen. Speelt hij wel met de kinderen van zijn klas? Of is hij echt te moe? :(
Werkt hij trouwens met solo-apparatuur op school?

Het gehoorverlies van mijn zoon (7) is:
lage tonen: 35 db - midden en hoge tonen: 70 db
Het gehoorverlies van mijn dochter (5) is:
lage en midden tonen: 50 db en hoge tonen 110 db
Op school komen ze goed mee (ze gebruiken allebei solo-apparatuur in de klas en op de PC).
Hoi Rosy,

Mijn oudste heeft een gehoorverlies van 40/50 decibel mijn middelste 60/70 en mijn jongte 40 decibel.
Jason heeft inderdaad soloapparatuur in de klas en dat werkt heel goed.
Hij heeft een paar vriendjes maar hij zegt dat hij de andere kinderen maar stom vind omdat ze hem klieren.
In een gesprek met de ambulant begeleider, intern begeleider en de juf werd gekeken of dat daadwerkelijk gebeurde.
Maar Jason denkt dat er om hem gelachen word terwijl ze het dan niet over hem hebben.
Eerder zat m,n mannetje vol energie maar nu hij in groep 3 zit is hij thuis liever alleen.
Toch gaat hij met veel plezier naar school en hij heeft een geweldige juf.
Dus ik weet t niet en misschien is het een fase :?

Nigel mijn tweede zoon zit op speciaal onderwijs maar die wil ik graag op het regulier onderwijs hebben omdat hij daar zeker niet op z,n plek is daar heb ik binnenkort een gesprek over.

Ryan mijn jongste telg gaat 2 dagen na de creche en dat gaat goed.
Hij is 2.5 maar begint nu af en toe kinderen te slaan als hij er mondeling niet uit komt.
Dat hebben mijn andere kinderen ook gedaan op die leeftijd helaas ik weet dat dat onmacht is maar ik straf hem er wel voor.

Hoe hebben jou kids zwemles doorstaan?
En hebben ze hun diploma al?
Ik moet namelijk regelmatig herhalen dat mijn kinderen toch echt niet goed horen en dat het niet hetzelfde is als buisjes.
Maar Jason zit nu in het diepe dus het einde is voor hem in zicht :D
Groetjes Debby

Gebruikersavatar
Rosy
Expert
Expert
Berichten: 131
Lid geworden op: ma 10.12.2007 22:15
Locatie: Limburg

Bericht door Rosy » wo 28.10.2009 21:50

Hoi Debby,
Maar Jason denkt dat er om hem gelachen word terwijl ze het dan niet over hem hebben.
Eerder zat m,n mannetje vol energie maar nu hij in groep 3 zit is hij thuis liever alleen.
Hij is dus onzeker en daardoor achterdochtig! In groep drie gaat het snel en hij 'moet' nu vanalles en ook nog eens binnen bepaalde tijd (en veel toetsen). Dat gaat de meeste kinderen niet in de koude kleren zitten, maar de slechthorendheid van Jason komt daar nog eens bij. Willen jouw kinderen ook zo sterk controle houden over alles? Bang om iets te missen? Dat kan ook een rol spelen?!
Als hij alleen thuis is, gaat hij dan lekker zijn gangetje of is hij verdrietig?

Onze zoon Rafael heeft eerst 1,5 speciaal onderwijs gedaan, maar bij onze dochter Feline hadden we bij voorbaat al zoiets van: daar zit ze niet op haar plek. Als Nigel 'te goed' is, zal dat voor hem ook zo zijn. Waarom hebben jullie destijds de keuze gemaakt voor speciaal onderwijs? Begint hij zich te vervelen op die school? Ik ben benieuwd of de school dat ook zo ziet. Zou hij dan bij Jason op school terecht kunnen?

Hij is 2.5 maar begint nu af en toe kinderen te slaan als hij er mondeling niet uit komt.
Dat herken ik natuurlijk ook!! Feline heeft daar nog steeds een handje van. Maar dat komt omdat haar uitspraak trager en minder duidelijk is als die van Rafael. Dus vaak praat Rafael er gewoon overeen en dan slaat Feline. We blijven eraan werken, want dat kan niet.
Hoe hebben jou kids zwemles doorstaan?
En hebben ze hun diploma al?
Ik moet namelijk regelmatig herhalen dat mijn kinderen toch echt niet goed horen en dat het niet hetzelfde is als buisjes.
Ze zitten beide op MEA-zwemmen (Met Extra Aandacht). Dus er zitten maximaal 5 kinderen per badje. Rafael nu 1 jaar (hij zit in bad 3) en Feline sinds 3/4 jaar en zij zit nu in bad 2. In de 1e twee badjes ging dat prima, want dan zit de zwemjuf in het bad erbij. Maar Rafael heeft nu regelmatig geen idee wat hij moet doen. Daar heb ik de meester op aangesproken, waarop hij zei dat Rafael moet aangeven dat hij het niet verstaan heeft ! Klopt. Maar ik heb hem toch gevraagd de dingen voor hem te herhalen, indien hij ziet dat Rafael iets mist (ik betaal tenslotte extra voor de extra aandacht ;) ). Het moet 2-richtingverkeer zijn.
Ik hoop dat Rafael dit jaar zijn diploma haalt!
Groeten,

Rosy


(zelf SH en 2 SH kinderen)

debby
Beginner
Beginner
Berichten: 7
Lid geworden op: di 06.10.2009 21:59

Bericht door debby » ma 02.11.2009 19:59

Rosy schreef:Hoi Debby,
Maar Jason denkt dat er om hem gelachen word terwijl ze het dan niet over hem hebben.
Eerder zat m,n mannetje vol energie maar nu hij in groep 3 zit is hij thuis liever alleen.
Hij is dus onzeker en daardoor achterdochtig! In groep drie gaat het snel en hij 'moet' nu vanalles en ook nog eens binnen bepaalde tijd (en veel toetsen). Dat gaat de meeste kinderen niet in de koude kleren zitten, maar de slechthorendheid van Jason komt daar nog eens bij. Willen jouw kinderen ook zo sterk controle houden over alles? Bang om iets te missen? Dat kan ook een rol spelen?!
Als hij alleen thuis is, gaat hij dan lekker zijn gangetje of is hij verdrietig?

Onze zoon Rafael heeft eerst 1,5 speciaal onderwijs gedaan, maar bij onze dochter Feline hadden we bij voorbaat al zoiets van: daar zit ze niet op haar plek. Als Nigel 'te goed' is, zal dat voor hem ook zo zijn. Waarom hebben jullie destijds de keuze gemaakt voor speciaal onderwijs? Begint hij zich te vervelen op die school? Ik ben benieuwd of de school dat ook zo ziet. Zou hij dan bij Jason op school terecht kunnen?

Hij is 2.5 maar begint nu af en toe kinderen te slaan als hij er mondeling niet uit komt.
Dat herken ik natuurlijk ook!! Feline heeft daar nog steeds een handje van. Maar dat komt omdat haar uitspraak trager en minder duidelijk is als die van Rafael. Dus vaak praat Rafael er gewoon overeen en dan slaat Feline. We blijven eraan werken, want dat kan niet.
Hoe hebben jou kids zwemles doorstaan?
En hebben ze hun diploma al?
Ik moet namelijk regelmatig herhalen dat mijn kinderen toch echt niet goed horen en dat het niet hetzelfde is als buisjes.
Ze zitten beide op MEA-zwemmen (Met Extra Aandacht). Dus er zitten maximaal 5 kinderen per badje. Rafael nu 1 jaar (hij zit in bad 3) en Feline sinds 3/4 jaar en zij zit nu in bad 2. In de 1e twee badjes ging dat prima, want dan zit de zwemjuf in het bad erbij. Maar Rafael heeft nu regelmatig geen idee wat hij moet doen. Daar heb ik de meester op aangesproken, waarop hij zei dat Rafael moet aangeven dat hij het niet verstaan heeft ! Klopt. Maar ik heb hem toch gevraagd de dingen voor hem te herhalen, indien hij ziet dat Rafael iets mist (ik betaal tenslotte extra voor de extra aandacht ;) ). Het moet 2-richtingverkeer zijn.
Ik hoop dat Rafael dit jaar zijn diploma haalt!
Hoi Rosy,

Ik zag later pas dat je zelf ook slechthorend bent hoe vervelend het ook is je zult je kinderen wel goed begrijpen.
Al is dat voor ieder kind weer anders.

Ik heb inmiddels het gesprek over Nigel gehad en ze waren het ook wel met me eens dat hij daar niet op z,n plek zit.
Dus hij gaat na de kerstvakantie na de school waar zijn broer ook heen gaat :D

Je voeg nog of Jason verdrietig was als die thuiskomt maar dat is hij niet hij vind het gewoon heel lekker om in zijn eentje te spelen.
Maar het veradelijke aan zijn gedrag is dat hij dingen verbloemt met humor( net als z,n ma :? )

Zwemles met 5 kindjes lijkt mij ook ideaal maar dat is hier niet meer in de buurt helaas.
Maar het gaat niet lang meer duren duis dan zwemt Jason af hij heeft er dan een jaar over gedaan super hoor.
Gr Debby

Gebruikersavatar
Rosy
Expert
Expert
Berichten: 131
Lid geworden op: ma 10.12.2007 22:15
Locatie: Limburg

Bericht door Rosy » di 03.11.2009 23:02

Hoi Debby,

Ik zag later pas dat je zelf ook slechthorend bent hoe vervelend het ook is je zult je kinderen wel goed begrijpen.

Dat klopt inderdaad!! Ik denk dat ik mij goed kan verplaatsen in hun manier van doen. Ook wanneer ze dingen waarschijnlijk niet horen, dan kan ik dat aangeven. Dus het is zeker een voordeel, dat ik ook SH ben geworden !

Ik heb inmiddels het gesprek over Nigel gehad en ze waren het ook wel met me eens dat hij daar niet op z,n plek zit.
Dus hij gaat na de kerstvakantie na de school waar zijn broer ook heen gaat


Hee wauw.... dat gaat snel! Fijn dat school dezelfde mening is toegedaan; dat bevestigt tenminste je eigen gevoel. Het lijkt me voor Jason erg leuk om zijn broer op school te krijgen; daar groeien ze vaak van. Ben erg benieuwd hoe het gaat bevallen. Heel veel succes!!


Maar het veradelijke aan zijn gedrag is dat hij dingen verbloemt met humor( net als z,n ma )

Ik heb er ook zo ene! Rafael doet dat niet direct met humor; maar hij bedenkt overal zelf oplossingen voor. Zo lijken er geen probleem te zijn. Bijv. als niemand met hem wil afspreken; had hij toch eigenlijk meer zin om alleen met de Lego te spelen. Als hij een opdracht van de juf niet helemaal begrepen heeft, dan vraagt hij het toch gewoon aan een kind tijdens het buiten spelen!?
Als ik merk dat hij dat doet, probeer ik hem duidelijk te maken, dat het knap is dat hij oplossingen bedenkt. Maar dat het niet altijd zo handig is. Hij mag ook gewoon verdrietig zijn, als niemand met hem wil afspreken.


Maar het gaat niet lang meer duren duis dan zwemt Jason af hij heeft er dan een jaar over gedaan super hoor.

Inderdaad super!! Dat heeft hij dan erg snel voor elkaar (zou voor goedhorend kind nog erg snel zijn!).


Succes met Nigel op de nieuwe school en laat maar horen hoe het verder met Jason gaat!
Groeten,

Rosy


(zelf SH en 2 SH kinderen)

Plaats reactie

Terug naar “stel je zelf voor "ouder/verzorger"”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten