Moeder van zoon (10 jaar) met TOS

stel je zelf voor als ouder/verzorger van kind

Moderator: Forummoderator

onderwijsspel
Beginner
Beginner
Berichten: 2
Lid geworden op: zo 29.11.2015 23:50

Moeder van zoon (10 jaar) met TOS

Bericht door onderwijsspel » ma 30.11.2015 22:06

Hoi,
Ik heb tien jaar geleden mijn tweede zoon gekregen. Hij was gezond en een rustige baby. Vermaakte zich zelf goed (rustig) en begon wel te brabbelen, maar echt goed verstaanbaar praten deed hij niet met twee. Er kwamen precies net genoeg woorden en zinnetjes uit. Toch werd me een logopediste aangeraden. Dat heb ik gedaan van 3,5 tot 4,5 jaar. Ze werkte met hem om zijn uitspraak beter te maken. Dat was erg moeilijk. Het lukte gewoon niet. Ik gaf altijd aan dat zijn mond het niet kon produceren. Ik was gewend om mijn kinderen taalrijk op te voeden, daar kon het echt niet aan liggen. We oefenden veel, maar spelenderwijs. Niet aan een tafel met verplichte uitspraak oefeningen. Ik praatte gewoon met hem, vertelde bij alles wat ik deed, waarom en hoe. Hij begreep me en vroeg wel dingen en vertelde wel dingen, maar het was erg moeilijk om hem te verstaan. Op een gegeven moment vond hij het echt verschrikkelijk om naar logopedie te gaan en ik voelde me ook niet meer op mijn gemak, onbegrepen. Ik vond dat ze gewoon moest gaan spelen en praten met hem en dat ach de klanken van zelf wel zouden komen. De logopediste riep geen hulp in, wist eigenlijk niet wat er aan de hand was (misschien toch wel verbale dyspraxie en TOS) en weigerde om haar aanpak te veranderen. Toen heb ik besloten dat we stopten. Dat was hard.

Op school werd het nog zwaarder. Hij was slim, maar liet niet alles zin wat hij kon. Hij begreep de taal goed en kende genoeg woorden. Zijn uitspraak ging langzaam vooruit en met zes vond ik echt dat hij meer picto's en structuur nodig had en gevoed moest worden met geschreven taal om zo meer te leren hoe te praten en alle klanken uit te spreken. Maar dat gebeurde niet. Hij kon nog niet goed hakken en plakken en rijmen. Frustratie alom. Hij is van december en kleuterde langer, dus met ruim zes pas naar groep 3 en toen eindelijk kwam het praten goed. Hij las na een paar maanden super. Wel altijd snel onzeker. Angstig en vaak niet naar school willen, communicatie problemen niet zelf kunnen oplossen. Ik zag het niet waar zijn boze buien vandaan kwamen, maar vaak begreep hij niet wat er verwacht werd en bij een foutje dacht hij gelijk dat hij zou blijven zitten. Allemaal TOS gerelateerd blijkt nu. Ik werd niet boos, maar toonde begrip als hij gefrustreerd rondliep, heel boos en vreemd gedrag. Daarna kon je er over praten. Zo durfde hij niet langs water te rijden in de auto met ons, gillen. Liep ie altijd al naar de volgende winkel die ik genoemd had nog voordat ik had afgerekend. Verliep de dag anders dan vooraf aangegeven, drama. Snel zijn hoofd vol. Maar ik begreep het niet en zijn omgeving nog veel minder.

Daarna kwamen de problemen in groep 4 met begrijpend lezen en open vragen beantwoorden, klok kijken op een gewone wijzerklok en redactiesommen maken. Niet dat hij uit de pas liep, want zijn cito scores waren boven gemiddeld, maar ik merkte dat hij niet lekker in zijn vel zat. Bij toeval kwamen we door wat gehoorproblemen bij een audiologisch centrum terecht. Het gehoor was okay, geen hoortoestel. Op mijn vraag over zijn spraak kwam er ineens een heel team om de hoek kijken. Zo kwamen we er heel laat pas achter dat hij TOS had. Taalontwikkelingsstoornis. Helaas de school vond nog steeds niet dat er iets aan de hand was. Nader onderzoek wees uit dat hij moeilijk op woorden kon komen, een verhaal vertellen, samenvatten, geheugen, allemaal punten waarop hij uitviel.

Nu is hij tien en in groep 6 op een andere openbare basisschool. Het gaat beter met zijn gedrag thuis en zijn humeur. Hij blijft ondersteuning nodig houden van ons, een gezinsbegeleidster van Auris en een logopediste (die wel TOS kent). Op school redt hij zich, doet mee aan de extra uitleg, krijgt extra ondersteuning, maar zit ook tegelijkertijd in de plusgoep. Een spreekbeurt voorbereiden is een nachtmerrie. Een boekbespreking gaat al beter, sinds ik heb uitgevonden hoe hij het wel zelf kan.

Oftewel ik zit barstensvol ervaringen en tips. Graag reageer ik op jullie vragen over TOS en deel ik de bijzonder eigenschappen, de komische spraakverwarringen, de grappige situaties van een gezin met een TOS kind.

Verder werk ik met jong volwassenen die moeite hebben met praten en graag willen leren lezen en schrijven, laaggeletterden. Vandaar mijn Onderwijsspel op facebook over TOS en laaggeletterden. Ik zie jullie reacties tegemoet! Patricia

Plaats reactie

Terug naar “stel je zelf voor "ouder/verzorger"”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten