Pagina 2 van 6

Geplaatst: ma 11.04.2011 19:22
door de redder
Ja klopt,

Als ik zelf een zakje open maak dan stoort me dat niet.

Ik denk dat het ook terug te voeren is naar de jeugd.

Iemand had op dit forum iets over haar jeugd geschreven en
dat herkende ik ook. (naar mij werd nooit geluisterd)

Geplaatst: ma 11.04.2011 19:34
door sen
Misschien is er hier meer bekend hoeveel personen

In mijn vak ben ik 10 cliënten tegen gekomen, misofonie


http://www.tinnitusadvies.nl/page8.php
Scrollen naar beneden, Misofonie



Sen

Geplaatst: ma 11.04.2011 21:29
door gravin
Het is natuurlijk ook mogelijk ermee naar een tijdschrift te gaan.
Op deze manier heb ik ook ontdekt dat ik een HSP-er ben.
High sensitive person.
Zo'n 10 jaar geleden, dacht ik al, las ik in een damesblad over HSP.
Ik herkende daar veel van en veel dingen vielen op hun plaats.

Ik zou best bereid zijn mij een interview te laten afnemen door iemand van het
tijdschrift Libelle of Margriet.
Je zal ervan staan te kijken wat voor reacties dat zal opleveren.

Hoe denken jullie daarover jezelf in een artikel over Misofonie in een tijdschrift
te laten interviewen?

Gravin

Geplaatst: wo 11.05.2011 02:04
door Vertrokken
Ik heb daar geen probleem mee, hoor. Wel zou ik om de thuissituatie van
toen te beschermen, niet alles exact vertellen hoe het in elkaar zit.
Want dat heb ik al wel uitgepuzzeld - ik heb na heel veel nadenken, deduceren
en combineren, mijn trigger wel gevonden.
Heb er net een blog over geschreven en schrijf over een tijdje wel een
vervolg over een tussenstap.

En ja, hoogsensitief :) Hier ook zo eentje. Veel oppikken, slim, maar ook onzeker
(gemaakt) en je daar niet of moeizaam aan kunnen ontworstelen. Al jong
verantwoordelijk gemaakt, daardoor een groot verantwoordelijkheidsgevoel
ontwikkeld.
Daarna een niet al te gemakkelijk leven, foute keuzes en overal doorheen
dat eeuwige gevoel van eenzaamheid ...

Ik denk dat veel van deze dingen identiek zijn, omdat het foute voorbeeld-
gedrag nu eenmaal voor een gemis zorgt waardoor je altijd naar die erkenning
en die liefde blijft vragen, zoeken.

Ik geloof niet meer dat ik zo uniek ben :)
Maar als een blad me benadert, ja hoor. Ik wil er best over vertellen, waarom
niet? Ik heb me er zo lang ellendig om gevoeld, dat weiger ik vanaf nu! :twisted:
Ik zou wel liever voor een blad als 'Psychologie' geïnterviewd willen worden
dan voor Libelle of Margriet, maar voor het goede doel zou ik dat ook doen :)

@ Martin: het krakende zakje is de voorbode voor krakende chips. Vind jij
dat ook het ergste van dat krakende zakje? Of heb je er geen "vervolg-gedachte" bij?

Naar jou werd nooit geluisterd, zeg je. En nu?
Voel je je gehoord hier op het forum? Wordt er in het dagelijkse leven naar
je geluisterd, houden mensen rekening met je?
Ik ben er erg nieuwsgierig naar ;)

Geplaatst: wo 11.05.2011 12:43
door de redder
Ik heb er geen vervolggedachte bij. Het kraken van een papieren of plastic
zak/tas maakt wel boos ja.

Er wordt nu wel naar me geluisterd door m`n huidige partner. En
zij houdt altijd rekening met me. Zij geeft bv zo`n chipszak aan
mij om te openen.

Op de werkvloer werd er totaal geen rekening met me gehouden.
Ben meer bewust dat bepaalde collega`s met opzet herrie maakten.
Bv het smijten met een bureaula. Ik zit nu sinds 1 januari in
de ziektewet en het gaat nu een stuk beter met me.
Denk als ik weer naar die werkgever moet dat het snel bergafwaarts gaat.

Ik voel me zeker gehoord op dit forum en heb er heel wat informatie gelezen. Als ik wat schrijf krijg ik ook altijd antwoord.

Geplaatst: do 12.05.2011 14:20
door Kees
Hallo Martin,

Misschien eens een goed gesprek aangaan met de Arbo-arts of je directe chef.
Misschien dat je personeelszaken ook eens in gesprek moet gaan over de problemen.

Al weet ik zelf ook wel dat je hier ook vaak geen begrip vind.
Maar het spreekwoord zegt ook: "niet geschoten is altijd mis".

Suces en sterkte toegewenst.

Geplaatst: vr 13.05.2011 12:39
door de redder
Klopt Kees, er is geen begrip.

Ik heb gesprekken gehad. De ARBO arts had nog nooit
van hyperacusis gehoord. Moest hij op gaan googelen.

Het wordt voor mij een andere werkgever zoeken zodra het
weer toppie met me gaat.

Geplaatst: vr 13.05.2011 19:04
door Kees
de redder schreef:Klopt Kees, er is geen begrip.

Ik heb gesprekken gehad. De ARBO arts had nog nooit
van hyperacusis gehoord. Moest hij op gaan googelen.

Het is toch diep droevig dat een arts die mensen moet
keuren enz. nog nooit van Hypaeracisis heeft gehoord.

Ik zou me doodschamen als arts zijnde. :-(

Geplaatst: vr 13.05.2011 19:21
door Frits
Kees schreef:
de redder schreef:Klopt Kees, er is geen begrip.

Ik heb gesprekken gehad. De ARBO arts had nog nooit
van hyperacusis gehoord. Moest hij op gaan googelen.

Het is toch diep droevig dat een arts die mensen moet
keuren enz. nog nooit van Hypaeracisis heeft gehoord.

Ik zou me doodschamen als arts zijnde. :-(
Er zijn wel meer aandoeningen waar artsen tot voor
kort nooit van hadden gehoord.



Mijn huisarts had tien jaar geleden nog nooit
van slaapapneu gehoord. En hij was niet de enige.

Dankzij een zeer actieve patiëntenvereniging is deze
aandoening op de kaart gekomen.

Geplaatst: za 14.05.2011 00:16
door erikhier
Al sinds 2008 bestaat er over slaapapneu een officiele richtlijn voor artsen !!!

Zo zie je maar....

Geplaatst: do 02.06.2011 19:36
door iluvk3
hallo,

ik heb inderdaad ook misofonie. vanaf mijn 11de. ik ben nu 44 jaar. het is begonnen met zingende en fluitende mensen. en ja, vreselijk die mc donalds reclame. ook de menzis had een reclame met fluitende mensen. echt, ik zap weg. verder kijk ik gewoon reclame. ik heb over het algemeen geen last van etende mensen, uitzonderingen daar gelaten. maar de misofonie is in de loop vd jaren wel veel erger geworden. fluiten, zingen, timmeren, snurken(ook vd hond) ademen van echtgenoot tijdens slaap, toetsenbord, een blikje of flesje steeds samenknijpen, tikken met vingers of klikken met pen. maar ook bijv wiebelende voeten, kauwende mensen, ook al hoor ik ze niet. nagelbijters, nagelfrummelaars, slurpen, en vast nog veel meer.
ik heb inderdaad meegedaan aan de misofonie groep. het was een leuke groep en ik heb er veel verhalen gehoord. heel interessant. de behandeling bestond uit verschillende onderdelen. bijv een sport gedeelte waarin je leerde bijv je ruimte aftebakenen. tot hoever mag iemand bij jou komen. leren nee zeggen. wat ik interessant vond was dat ik er tijdens de spelletjes achter kwam, dat als ik verschillende dingen tegelijk moest doen, iemand gaan tikken maar tegelijk voorkomen dat je getikt wordt en dan ook nog een ander regeltje navolgen, ik helemaal verstijfde.
ook ontspannings oefeningen.
ook cognitieve gedragstherapie.
maar helaas heeft het mij nog niet gebracht waar ik wil zijn. als iemand gaat fluiten, dan word ik zo boos en ben ik zo van slag dat ik gewoon mijn oefeningen niet kan doen. ik probeer het wel bij de lichtere triggers om oefeningen te doen. maar ik merk ook, dat ik eigenlijk meer aan het ontwijken ben. en ja, dat helpt natuurlijk niet.
ik weet dat er achter de schermen gewerkt wordt aan aandacht voor misofonie op tv. de wereld draait door en paul en witteman. op welke termijn dat gaat gebeuren dat weet ik niet. maar er zijn cursisten benaderd. zij durven het niet aan om op tv te gaan. en om eerlijk te zijn, ik durf het ook niet. ik ben vooral bang dat mijn familieleden er steeds op aangesproken gaan worden, terwijl de meesten niet eens weten wat ik heb.

maar ik hoop dat de publiciteit voor deze aandoening toch groter wordt. want ook ik ben van mening dat veel meer mensen hier last van hebben.

groetjes ada

Geplaatst: do 02.06.2011 19:47
door Kees
iluvk3 schreef:hallo,

ik heb inderdaad ook misofonie. vanaf mijn 11de. ik ben nu 44 jaar. het is begonnen met zingende en fluitende mensen. en ja, vreselijk die mc donalds reclame. ook de menzis had een reclame met fluitende mensen. echt, ik zap weg. verder kijk ik gewoon reclame. ik heb over het algemeen geen last van etende mensen, uitzonderingen daar gelaten. maar de misofonie is in de loop vd jaren wel veel erger geworden. fluiten, zingen, timmeren, snurken(ook vd hond) ademen van echtgenoot tijdens slaap, toetsenbord, een blikje of flesje steeds samenknijpen, tikken met vingers of klikken met pen. maar ook bijv wiebelende voeten, kauwende mensen, ook al hoor ik ze niet. nagelbijters, nagelfrummelaars, slurpen, en vast nog veel meer.
ik heb inderdaad meegedaan aan de misofonie groep. het was een leuke groep en ik heb er veel verhalen gehoord. heel interessant. de behandeling bestond uit verschillende onderdelen. bijv een sport gedeelte waarin je leerde bijv je ruimte aftebakenen. tot hoever mag iemand bij jou komen. leren nee zeggen. wat ik interessant vond was dat ik er tijdens de spelletjes achter kwam, dat als ik verschillende dingen tegelijk moest doen, iemand gaan tikken maar tegelijk voorkomen dat je getikt wordt en dan ook nog een ander regeltje navolgen, ik helemaal verstijfde.
ook ontspannings oefeningen.
ook cognitieve gedragstherapie.
maar helaas heeft het mij nog niet gebracht waar ik wil zijn. als iemand gaat fluiten, dan word ik zo boos en ben ik zo van slag dat ik gewoon mijn oefeningen niet kan doen. ik probeer het wel bij de lichtere triggers om oefeningen te doen. maar ik merk ook, dat ik eigenlijk meer aan het ontwijken ben. en ja, dat helpt natuurlijk niet.
ik weet dat er achter de schermen gewerkt wordt aan aandacht voor misofonie op tv. de wereld draait door en paul en witteman. op welke termijn dat gaat gebeuren dat weet ik niet. maar er zijn cursisten benaderd. zij durven het niet aan om op tv te gaan. en om eerlijk te zijn, ik durf het ook niet. ik ben vooral bang dat mijn familieleden er steeds op aangesproken gaan worden, terwijl de meesten niet eens weten wat ik heb.

maar ik hoop dat de publiciteit voor deze aandoening toch groter wordt. want ook ik ben van mening dat veel meer mensen hier last van hebben.

groetjes ada

Beste mensen,

Om het verhaal leesbaar te maken volgens onze wensen
heb ik de tekst aangepast en de regels ingekort.

<Nieuwe tekst>

ik heb inderdaad ook misofonie. vanaf mijn 11de.
ik ben nu 44 jaar. het is begonnen met zingende en fluitende mensen.
en ja, vreselijk die mc donalds reclame.
ook de menzis had een reclame met fluitende mensen.
echt, ik zap weg. verder kijk ik gewoon reclame.
ik heb over het algemeen geen last van etende mensen,
uitzonderingen daar gelaten. maar de misofonie is in de
loop vd jaren wel veel erger geworden.

fluiten, zingen, timmeren, snurken(ook vd hond) ademen van echtgenoot tijdens slaap,
toetsenbord, een blikje of flesje steeds samenknijpen,
tikken met vingers of klikken met pen.
maar ook bijv wiebelende voeten, kauwende mensen, ook al hoor ik ze niet.
nagelbijters, nagelfrummelaars, slurpen, en vast nog veel meer.

ik heb inderdaad meegedaan aan de misofonie groep.
het was een leuke groep en ik heb er veel verhalen gehoord.
heel interessant. de behandeling bestond uit verschillende onderdelen.
bijv een sport gedeelte waarin je leerde bijv je ruimte af te bakenen.
tot hoever mag iemand bij jou komen. leren nee zeggen.
wat ik interessant vond was dat ik er tijdens de spelletjes achter
kwam, dat als ik verschillende dingen tegelijk moest doen,
iemand gaan tikken maar tegelijk voorkomen dat je getikt wordt
en dan ook nog een ander regeltje navolgen, ik helemaal verstijfde.

ook ontspannings oefeningen.
ook cognitieve gedragstherapie.
maar helaas heeft het mij nog niet gebracht waar ik wil zijn. als iemand gaat fluiten,
dan word ik zo boos en ben ik zo van slag dat ik gewoon mijn oefeningen niet kan doen.
ik probeer het wel bij de lichtere triggers om oefeningen te doen. maar ik merk ook,
dat ik eigenlijk meer aan het ontwijken ben. en ja, dat helpt natuurlijk niet.
ik weet dat er achter de schermen gewerkt wordt aan aandacht
voor misofonie op tv. de wereld draait door en paul en witteman.
op welke termijn dat gaat gebeuren dat weet ik niet.
maar er zijn cursisten benaderd.
zij durven het niet aan om op tv te gaan.
en om eerlijk te zijn, ik durf het ook niet.
ik ben vooral bang dat mijn familieleden er steeds op aangesproken
gaan worden, terwijl de meesten niet eens weten wat ik heb.

maar ik hoop dat de publiciteit voor deze aandoening toch groter wordt.
want ook ik ben van mening dat veel meer mensen hier last van hebben.

Geplaatst: do 02.06.2011 19:51
door Kees
Ja, de problemen met Misofonie zijn bekend.
Onze voortrekker voor Misofonie Marjolein is helaas met vakantie.
Maar die had ze dan ook meer dan verdient.

Maar als jullie echt aan de weg willen timmeren met deze klachten,
zijn dit soort TV-uitzendingen natuurlijk een uitgelezen kans.

Ik zou dan ook zeggen, trommel iedereen bij elkaar en ga ervoor.
Dan komt er ook veel meer begrip voor Misofonie.

TV

Geplaatst: do 02.06.2011 20:06
door Frits
Ja, ik zou zeggen grijp die kans. Maar ik begrijp
ook wel dat het moeilijk is.
TV is een heftig medium. Je geeft je letterlijk
bloot aan heel Nederland.
Maar als je er voor gevraagd wordt en je hebt
daar problemen mee praat daar dan over.

Ook in Hilversum hebben ze belang bij een
goede uitzending.

Geplaatst: do 02.06.2011 20:56
door sen
Kun ze het niet op nemen in groepsverband,
Daar is toch wel begrip voor.

Ja familie,maar waarom zouden ze hun er op aan spreken

Als ze het niet weten

Ik zou er voor gaan,je hoeft maar 1 keer te vertellen

En iedereen weet het


Zo van je 11 de rond lopen lijk me ook niks


Ga er voor,lucht volgens mij op


Sen