het één of het ander

Misofonie, 4S of Selective Sound Sensitivity Syndrome (ook wel Soft Sound Sensitivity Syndrome) en fonofobie: wat houdt dat allemaal in? Samengevat onder de noemer Misofonie of Misophonia.

Moderators: moderator, forumadmin

Plaats reactie
gravin
Berichten: 19
Lid geworden op: ma 21.03.2011 23:56

het één of het ander

Bericht door gravin » wo 06.04.2011 23:37

Wie herkent dit:

Je hebt last van bepaalde geluiden in het misofonie-spectrum.
Je probeert die geluiden te bestrijden door gebruik te gaan maken van bv. muziek; je zet een CD op.
Nu heb je (weer) een probleem:
Die muziek zorgt ervoor dat je in het hyperacusis-spectrum weer last ervaart.
Hoe moet ik hiermee omgaan. Help!

Ik heb last van misofonie, maar wanneer ik dat wil verhelpen, krijg ik last van hyperacusis.

Ik heb last van hyperacusis en wanneer ik dit probeer te bestrijden, dringt zich de misofonie weer op.

Begrijpt iemand dit??????
Gravin

vyse

Bericht door vyse » do 07.04.2011 10:47

Ik zou je graag willen helpen maar dit gaat me pet te boven helaas....sterkte i.e.g.

sen
Berichten: 2897
Lid geworden op: zo 28.05.2006 13:27
Locatie: Polder

Bericht door sen » do 07.04.2011 11:20

Gravin kijk hier effe

Stuur het pb


De site die ik wil doorsturen is te breed
Dan word het beeld erg breed
Kijk effe bij je pb

Gravin


Sen
Laatst gewijzigd door sen op do 07.04.2011 20:55, 1 keer totaal gewijzigd.

Gebruikersavatar
de redder
Berichten: 1272
Lid geworden op: zo 14.11.2010 21:21
Locatie: Hoogvliet (rt)

Bericht door de redder » do 07.04.2011 17:16

Ik denk dat je toch een beetje met de volume moet spelen.
Even aanhoren wat het beste is. Het lijkt mij een zacht
achtergrond muziekje.
Am i part of the decease or am i part of the cure.

gravin
Berichten: 19
Lid geworden op: ma 21.03.2011 23:56

Bericht door gravin » vr 08.04.2011 21:46

Dank jullie wel voor het meedenken en adviseren.

Geloof me, de problemen met M en H spelen al tientallen jaren.
Evenzoveel malen per dag heb ik moeten afwegen wat ik het beste achtte.
Er was een periode waarin ik gewoon elke dag maar wegging.
Fietsen!

Het afschuwelijke was dat ik destijds een kind had van ca. 10-14 jr.
Haar heb ik vaak in de steek moeten laten.
Ze moest dan zelf voor haar eten zorgen, terwijl ik ging fietsen!!!!
Hoe treurig.
Wanneer ik daarop terug kijk, komen weer de schuldgevoelens.

Het kind is inmiddels 31 jaar.
We hebben niet veel contact.
Ze weet dat haar moeder problemen heeft met geluiden; maar ook zij weet er het fijne niet van.

Ik ben wel blij dat ik dit forum heb ontdekt.
Ik hoop dat ik ervaringen kan wisselen met mensen die misofinie hebben.

Groeten
Gravin

Gebruikersavatar
romika
Berichten: 814
Lid geworden op: vr 16.07.2010 17:01

Dochter

Bericht door romika » za 09.04.2011 09:25

Goedemorgen Gravin,

Ik kan het goed begrijpen hoe je je voelt.
De schuldgevoelens die omhoog komen en hoe erg je het vindt.

Je schrijft dat je dochter nu 31 is en weet dat haar moeder problemen
met geluid heeft.
Jammer dat het contact minder is.

Misschien zou je eens met haar kunnen praten en haar uitleggen
hoe je je voelt en haar vertellen dat je nooit hebt geweten wat
er met je aan de hand was.
Je kan haar vertellen dat je dat nu wel weet en er mee bezig bent.

Wellicht kan je haar dit forum laten lezen.
Of als je dat liever niet hebt de verhalen van Marjolein enn de anderen
uitprinten en het haar laten lezen.
Dit kan een stap zijn op weg naar meer contact en wederzijds begrip
tussen jullie beiden.
Het is nooit te laat om actie te ondernemen.

Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte toe.

Liefs Romika
Niets is zo hopeloos dat wij geen nieuwe reden tot nieuwe hoop zouden vinden

Vertrokken

Bericht door Vertrokken » zo 10.04.2011 02:00

Dag Gravin, ik had je nog niet gezien hier (al had ik al over je gehoord ;)).
Welkom!

Je hebt een lastig probleem. Ik heb heftige misofonie, maar milde hyperacusis, ik kan
mijn eigen muziek gewoon afspelen, maar dan wél met de juiste luidsprekers, versterker, etc.
Niet een schel radio'tje, dat trek ik niet.

Heb je goede hoofdtelefoons?
De Engelse muziek (dus versterker, cd-speler in de UK of Schotland gemaakt) is mooi warm
van toon, zonder heftige uitschieters. Het kan over het algemeen zowel klassiek als folk, pop
maar ook e wat zwaardere metal goed overbrengen. Ikzelf ga niet verder dan Sensation White,
dus daarin kan ik je niet helpen.

Voor goede headphones raad ik een In-ear aan van Sennheiser. Niet dat ik aandelen heb in dat
merk, maar diverse mensen hier zijn het met me eens dat Sennheiser de meest rustige hoofdtelefoon
is, die veel en gedetailleerd weergeeft. Ik heb zowel een In-ear (gekocht voor toen ik nog een helm
droeg) als een met een nekbeugel, een halfopen. Deze laat het laag minder binnen, dus handig
voor nummers met strakke bassen. Thuis gebruik ik het liefst geen headphones, maar ik heb
nog een halfopen Beyer Dynamic, die ook erg fijn is (vooral op m'n hifi aangesloten, een mooi warm
geluid). Ik geniet dus van mijn muziek!

De misofonie waar ik op dit moment (6+ weken gestopt met roken, dus verhoogde irritatie) niet
tegen kan en nogal van door het lint ga:
1. klapkauwgommende pubers. Die wil ik een klap aan hun kop geven zodra ik ze hoor met die
scherme klap van kauwgom;
2. de fluitreclame van McDonalds;
3. De reclame van Cruesli waarin een aardbei kraakt :evil:
4. slurpers die hun milkshake bijna op hebben
5. slijm ophoestende mensen en dat in een fluim wegspugen :blurp:

Er is vast nog wel meer, maar nu laat ik het hier even bij.
Herken je jezelf er in?

De schuldgevoelens begrijp ik volledig ... Hoe vaak ik niet op de wc ben gaan zitten omdat ik er niet
tegen kon dat mijn kinderen pinda's aten ... Om de ruzie te ontlopen, ontloop je de situatie.
Het zou fijn zijn als je dochter dat nu begrijpt, maar dat stuur je niet.
Probeer alleen je schuldgevoel te stoppen, af te remmen.

Hopelijk kun je iets met deze eerste reactie.

gravin
Berichten: 19
Lid geworden op: ma 21.03.2011 23:56

Bericht door gravin » ma 11.04.2011 22:32

Ha Marjolein
Ik zie nu net je laatste bericht. Terwijl ik al gereageerd heb op een ander topic.
Het loopt allemaal wat door elkaar.

Jij hebt heftige M. en milde H. Hoe ben je daar achtergekomen? In welke mate ik M en H heb? Geen idee.

Hoofdtelefoons gebruik ik niet en wij hebben ook geen speciale luidsprekers.

Wanneer ik muziek opzet, is het meestal om andere geluiden te overstemmen.
Mocht ik - ondanks dat – toch nog last hebben van aan M. gerelateerde
geluiden dan heb ik gewone oordopjes van de drogist. Ohropax.
Ik zorg ervoor dat ik altijd een paar in mijn zak heb.
Daarom is het voor mij van ‘levens’-belang dat ik zakken heb in mijn kleding.
In het dagelijkse leven gebeurt het regelmatig dat ik ze broodnodig heb.
Dus (over aandelen gesproken) Ohropax is mijn life-merk.

Tja, en dan de geluiden top 5 van mij:

Het is dus wel belangrijk dat wij verschillen van leeftijd; ik ben nl van 1950;
heb andere interesses bijv. qua muziek.
Ook zul je mij niet snel vinden bij Mc Donalds .
Dus heb ik een ander stramien voor wat betreft door-het-lint-gaan.
De Misofonie van mij bestaat voor het merendeel uit het last hebben van verraderlijke kleine geluiden.

Er zijn bepaalde geluiden waar ik het even niet over kan hebben omdat dat heel erg privé is.
In één van mijn vorige berichten had ik het al over de bijgeluiden die bepaalde BNners maken:

Mensen die bepaalde sis-geluiden maken.
Ik kan het geluid niet omschrijven.
Wat ik wel kan, is de mensen noemen die deze misselijkmakende geluidjes produceren.
Lucille Werner, Ron Brandsteder, Martine van Os.
Let maar eens op.
Tijdens het spreken bij het inademen bewegen ze in een mum van tijd hun tong op een bepaalde manier
zodat er lucht door een kleine ruimte geperst wordt.
Dit heeft als gevolg een soort slis-geluid, wat voor mij onaangenaam is.
Let wel: ik heb beslist geen hekel aan deze mensen.
In tegendeel, ik vind ze veelal heel bijzonder.

Verder heb ik ook last van kauwgomkauwende kaken. Vooral in een rij voor de kassa o.i.d. (het idee dat je niet weg kunt.........)

Gelukkig heb ik geen last meer van rokende mensen.
Vroeger kon ik me groen en blauw ergeren aan mensen
die rook inhaleerden met een bepaald bijgeluid.
God-zij-dank voor het rookverbod. Ik had meer last van het geluid dan van de rook.
En jij GEFELICITEERD, Marjolein, met je gestopt zijn.

Héhé, nu heb ik me toch meer dan een uur zitten te buigen over dit fenomeen Misofonia.
Dat was ik oorspronkelijk niet van plan.

Morgen of overmorgen meer.

Welterusten
Gravin

Vertrokken

Bericht door Vertrokken » ma 18.04.2011 22:54

Om op je titel terug te komen: het één of het ander, dat is niet zo.
Je hebt last van beide dingen, die in elkaars verlengde liggen.

Waarom ik denk last te hebben van milde hyperacusis? Omdat ik van heel
veel geluiden geen last heb.
Misofonie is gerelateerd aan geluiden die met de mond c.q. eetgedrag van
anderen samenhangen, en gelukkig woon ik alleen, dus het stoort me niet
zo erg. Alleen als ik erg moe ben, of gestrest, dan wel.

Met hyperacusis bedoel ik alle andere geluiden. Ik ben praktisch ingesteld:
als het tikken van de klok me stoort, dan zet ik de klok stil.
Er zijn genoeg andere klokken over :-) Simpel.

Wat betreft earplugs: ik gebruik ze niet, omdat ik me niet focus op geluiden.
Wat ik bedoelde met luidsprekers en hoofdtelefoons was juist het genieten
van muziek! Ik ben van '56 en vind een live-concert van Pink Floyd heerlijk.
Maar moderne muziek kan ook erg leuk zijn. Ik ben gewoon een muziek-
liefhebber. Als ik last heb van allerlei geluiden, dan zet ik m'n hoofdtelefoon
op om geïsoleerder en beter van muziek te kunnen genieten. Dat ontspant
mij en geeft mij een prettig gevoel.
Maar achtergronden op straat storen mij niet.
Hieruit maak ik op dat ik lichte hyperacusis heb, zeg maar stress-gerelareerd.
Ik ga er niet op wachten en ik weiger het groter te maken dan het is ;)

Hopelijk vind jij ook een manier om je H en M een minder prominente rol
in je leven te gunnen - dat is je gegund! :-)

gravin
Berichten: 19
Lid geworden op: ma 21.03.2011 23:56

Bericht door gravin » di 19.04.2011 21:47

Ja Marjolein, je hebt gelijk. Maar toen ik dit topic schreef, bedoelde ik eigenlijk dat wanneer ik van het één last had, ik wel een oplossing vond, maar dat ik dan van het ándere last ging krijgen.
Een andere titel vond ik niet zo snel.
Ik ben nl. ook niet zo rad van pen (en vermoedelijk tong) als jij……………

Ik denk dat ik nog veel moet leren over H en M. Wat voor vorm Hyperacusis heb ik?
Dat kan ik gewoon niet zeggen. Ik heb hoofdzakelijk last van gillende en schreeuwende kinderen.
Ook heb ik last van onmelodieuze stemmen. Dus een stem die lelijk is en raspt of knerpt. In mijn buurt wonen mensen van Pakistaanse afkomst o.i.d. en zij brengen qua spreken een afschuwelijk onaangenaam geluid voort. Schelle tonen en ook erg luid vaak. Het snerpt in mijn oren.

Net zoals jij ben ook ik praktisch ingesteld. Hoewel er waren in mijn leven best wel moeilijk gedeeltes. Wat jij nu zegt, doet me denken aan een gebeurtenis van heel lang geleden. Mijn dochtertje was toen een jaar of 10. Ze had toen een marmotje of een muisje in een kooitje. Op een gegeven moment ging ze uit logeren in de kerstvakantie en ik was (sinds een paar jaar gescheiden) alleen met dat dier. Het was aldoor bezig in een draaiend rad te lopen en dat maakte (voor mij) een heel erg irritant geluid. Op een gegeven moment heb ik dat beest buiten in de kou gezet (midden in de winter!). Eindelijk rust!
Hoe kun je als moeder zoiets doen. Ik weet het niet. In mijn leven liep niet alles op rolletjes.
De last van een huisdier was groter dan de liefde voor mijn kind.
Hoe pijnlijk. Eigenlijk denk ik dat het allemaal nog gecompliceerder is, dan ik wil dat het is.
Het feit dat je het (met vallen en opstaan) kleiner kunt maken, is dan ook een uitkomst.
Zeg-maar mazzel.

Soms gaat het ook vanzelf. Tenminste het lijkt erop.
Een paar maanden ben ik lid van een sportschool. Je weet dat het een in een sportschool niet echt rustig is. Het geluid van de muziek irriteert me wel, maar ik heb de irritatie (onbewust misschien) omgezet of om-geredeneerd (dat kan ook) in iets positiefs.
Nóg vind ik de muziek in de sportschool vreselijk. Maar ik ben er wél ca. twee uur achter elkaar aan het fitnessen.

Achtergronden op straat storen mij ook niet. Ik redeneer aldus: de straat is van iedereen. En ik ben degene die mij op dit gebied (waarvan iedereen weet dat het niet bepaald een rustig gebied is) begeef. Welnu, dan moet ik ook de sfeer met alles erop en eraan accepteren.
De straat is ook een gebied wat je op jouw moment kan verlaten. Ik heb daar ook geen moeite mee.
Anders is het bijv. in mijn eigen tuin. Dat is mijn gebied en daar wil ik (net zoals in mijn huis) mijn eigen sfeer. Door de jaren heen heb ik lastige keuzes moeten maken.

De werkplek: een gebied waar je een zekere tijd móét doorbrengen. Ook over werkplekken kan ik heel veel vertellen. In een team van collega’s ben (was) ik altijd degene die afweek van de anderen, in ieder geval op het gebied van het gebruik van één of meerdere (!) radio’s op één afdeling.

Ik hou ook erg veel van muziek. Mijn man heeft ook Pink Floyd en ik moet zeggen dat ik deze muziek ook best kan waarderen.

Eigenlijk vind ik het heel jammer dat er niet veel mensen zoals jij en ik op dit forum zijn. Ik heb wel een paar dingen genoemd, waarvan ik had verwacht had dat er op gereageerd zou worden.
Hoe zou het komen dat dat niet gebeurt?

Hopelijk vind jij ook een manier om je H en M een minder prominente rol
in je leven te gunnen - dat is je gegund!

Ja Marjolein, ik denk dat ik langer met H en M te maken hebt dan jij (ik ben van 1950). Al die jaren ben ik bezig geweest wegen te vinden. Eigenlijk héb ik al diverse manieren gevonden om H en M minder prominente rollen in mijn leven toe te staan.
Hoe ik gevochten heb H en M niet mijn leven te laten overheersen.
Ik ben alleen benieuwd naar lotgenoten. Dus de mensen die dezelfde moeilijkheden of situaties als ik ondervinden en hebben ondervonden.

Hopelijk is het mogelijk dat dr. Schröder meer klaarheid kan geven op den duur.

Groeten van Gravin

Vertrokken

Bericht door Vertrokken » di 19.04.2011 23:18

Hoe herkenbaar, zelfs de hamster in het piepende radje ...
Ik heb dan nog alleen dat radje met een boog in de vijver gegooid, het
huisdier werd nog even gespaard.
Maar ik herken heel veel van wat jij vertelt!

Het anders-zijn op je werk: laat mij maar op een plek alleen werken. Als het
met meer mensen moet, dan graag een gemengd gezelschap: bij alleen
vrouwen delf ik het onderspit.
Ik kan moeilijk omgaan met gemene mensen en hoor dan ook elk geluidje dat
ze maken. Mensen die het op mij voorzien hebben, daarvan vraag ik me
altijd af waarom ze zoveel energie in mij willen steken ...
En intussen hoor ik alles van hen: van hun piepende lade tot hun eeuwige
zelfde begroeting per telefoon. Gek he, van anderen niet.

Nu werk ik allang niet meer, dus gelukkig zijn de stressfactoren bij mij
gereduceerd. Maar huilende kleine kinderen in een winkel, tja :evil:
is dat niet ieders probleem??? Als het te erg is, vraag ik in de ruimte 'of dat
kind even uit mag', en als het in de stiltecoupé in de trein gebeurt, ga ik
écht de discussie wel aan. Vroeger niet, nu wel.

Waarom er maar zo weinig van 'ons' hier zijn? Omdat de rest nog moet komen ...
Die leest nog, herkent, zoekt een weg, durft of wil nog niet ... Schaamte,
angst, 'anders' voelen, allemaal dingen die in de weg zitten.

De eerste trial & errorgroep in Amsterdam bestond uit 7 deelnemers (was
8, ik ben afgehaakt), en er zijn voldoende aanmeldingen voor een volgende
groep . Ik weet dat één van die 8 hier lid is, en ik ken er sowieso nog
eentje maar die ken ik alleen via pb's.

Veel mensen zijn bang of schamen zich voor dit rare gedoe, want
het is toch belachelijk en onaardig als je boos wordt omdat een babytje huilt??? :oops:

Dat we dat gevoel toch hebben, dat we heel veel gevoelens hebben waarvan
'we' moeten afleren ze raar te vinden, dat kost tijd, energie, moed. En als
we er dan voor uit durven komen, durven we dat dan ook voor heel lezend
Nederland?

Kortom: om te reageren moet je een heel aantal hobbels overwinnen, dus
begrijp ik wel dat we hier (nog) met weinig zijn. Maar begon het Ménièreforum
ook niet zo, en daarna het Tinnitusforum? Laten wij daarom het voortouw
blijven nemen en een weg banen voor al die mensen die nog komen, die
alle nare gevoelens nog moeten doormaken voordat ze hier steun ervaren.
Steun, in plaats van schuldgevoel. Een aandoening met een naam in plaats
van aanstelleritis. Lotgenoten die kunnen, durven en willen steunen omdat
iedereen in hetzelfde schuitje zit.

Daarom ben ik hier, daarom blijf ik hier actief. Voor die anderen die mij
ook hielpen toen ik hier kwam, nog maar zo kort geleden!
Gravin, we hebben elkaar nodig, want samen kan de sneeuwbal gaan rollen
en groeien. Laten we dus blijven praten ;)

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast